Een van de drie dorpen die bezocht worden door Esther, Margreth en Grace is Sanjo. Sanjo ligt op enkele kilometers van de weg van Mwanza aan het Victoria meer in Tanzania naar het zuiden. Omdat het dorp wat hoger ligt is de watervoorziening slecht. Er is geen pomp of waterleiding. We waren er in 2007 in het droge seizoen. Men vertelde ons dat de vrouwen 20-30 minuten moesten lopen om water uit een onbeschermde plas te scheppen. vervolgens moesten ze de weg weer teruglopen met de volle emmer op het hoofd. Onze handen jeukten om voor te stellen hier een waterpomp te bouwen. Maar omdat we willen voorkomen dat de ideeen opgelegd zijn, hebben we hiermee gewacht tot elk dorp een kippenhouderij heeft. Dat was namelijk hun eigen verzoek. Vorig jaar stelden we aan Esther voor om naar het dorp te gaan en te vragen wat men van het idee vindt.  Men was zeer enthousiast. Esther heeft vervolgens van ons projectgeld een waterdeskundige ingehuurd om te onderzoeken waar een waterpomp te plaatsen is. Dat bleek goed mogelijk in het dorp. Er kon in april 2010 begonnen worden met het graven van de put na het einde van het regenseizoen. De pomp werd op 5 juli 2010 feestelijk geopend.

5 juli 2010: Toen we aankwamen met de auto werd we door een groep zingende en dansende vrouwen en kinderen opgewacht. Zo'n 100 dorpsbewoners en kinderen waren aanwezig.

We namen plaats naast de voorzitter van het dorp en de dorpsoudsten. In zijn openingswoord benadrukte de voorzitter het belang van een goede watervoorziening voor het dorp.

Het feestelijk programma bestond uit zang en dans van de vrouwengroep, maar ook de kinderen hadden liedjes ingestudeerd.

Verder bleek een groep jongeren een toneelstukje te hebben ingestudeerd. Ze speelden een traditioneel gezin, waarvan de kinderen dermate moe waren van het steeds water halen dat ze geen energie meer hadden om naar school te gaan.

Namens het dorp werd een toespraak gehouden door een van de dorspsbewoners. Hierin werden de sponsoren van de pomp van harte bedankt voor hun hulp. Namens de sponsoren bedankte Rob de dorpsbewoners voor hun ontvangst. Hij gaf het belang van onderhoud van de pomp aan. "zoek een jonge monteur uit het dorp die de pomp af en toe kan nakijken en bijhouden, voordat hij problemen gaat krijgen"  Een advies dat al door het dorp zelf was ingevuld door het instellen van een eigen fonds om reparaties van te kunnen betalen.

Vervolgens werd de pomp officieel geopend met het doorknippen van een lint. Daarna was het pompen geblazen. Het water was bijzonder helder en direct geschikt om te drinken.

Aan de voet van de pomp hadden de bewoners een plaquette gemaakt met als opschrift: bedankt, familie van Dr Rob Dijkstra. Hij kreeg als dank ook een grote haan. Deze is niet mee teruggekomen naar Nederland. Zo veel eerbetoon op de persoon maakt verlegen, maar de eer wordt gedeeld met iedereen die hieraan heeft meegewerkt.

De mensen in dit gebied horen to de stam van de Sukuma. Na elke bijeenkomst wordt gezamenlijk gegeven, zo ook hier.